Reislocaties – Nieuw-Zeeland – Christchurch

1 van de meest bekende bezienswaardigheden van Christchurch zijn de Botanic Gardens. De Botanic Gardens zijn opgericht in 1863, toen een Engelse eik werd geplant ter herdenking van het huwelijk van prins Albert en prinses Alexandra van Denemarken. De tuinen strekken zich uit over een gebied van 21 hectare en liggen naast de lus van de Avon River naast Hagley Park. In de tuinen zie je diverse collecties exotische en lokale planten uit Nieuw-Zeeland, verschillende serres, een kwekerij, een speeltuin en een klimatologisch station. De verscheidenheid aan tuinen maakt dit echt een prachtige park om doorheen te lopen.

Naast de Botanic Gardens staat het Museum Café, met daarvoor het Standbeeld van William Rolleston. Het standbeeld herdenkt William Rolleston, die van 1868 tot 1877 superintendent (toezichthouder) was van de provincie Canterbury. Hij was ook lid van het parlement van 1868 tot 1899, met 2 onderbrekingen in de latere jaren. Het standbeeld is op 26 mei 1906 onthuld door Sir John Hall KCMG, burgemeester van Christchurch. Het Rolleston-standbeeld viel van zijn voetstuk tijdens de aardbeving van Christchurch in 2011 en liep schade op die in 2016 is hersteld.

Aan de overkant van de Botanic Gardens, ligt het Arts Centre. Het Christchurch Arts Centre Te Matatiki Toi Ora, is een centrum voor kunst, cultuur, onderwijs, creativiteit en ondernemerschap in Christchurch. Het is gevestigd in de voormalige gebouwen van Canterbury College (nu de University of Canterbury), Christchurch Boys’ High School en Christchurch Girls’ High School, waarvan vele zijn ontworpen door Benjamin Mountfort. Het centrum is de grootste collectie van erfgoedgebouwen van categorie 1 in Nieuw-Zeeland, met 21 van de 23 gebouwen die onder de Heritage New Zealand-lijst staan. Het is enorm groot met meerdere binnentuinen. Je kunt hier best wel even rondlopen om deze prachtige gebouwen te bekijken.

De binnentuinen van het Arts Centre zijn ook prachtig!

Om de hoek zie je nog meer van het Arts Centre. Er staan nog delen in de steigers, vanwege de aardbevingschade in 2010. De historische gebouwen raakten beschadigd en instortende schoorstenen beschadigden de Grote Zaal, de Observatoriumtoren en de Klokkentoren. Eerdere maatregelen om de gebouwen te versterken hebben mogelijk extra schade voorkomen. In 1e instantie werden alle gebouwen gesloten na de aardbeving. In 2013 werd het 1e gerestaureerde en versterkte gebouw, The Registry Building, heropend. Ze zijn nu nog bezig om deze gebouwen om de hoek te restaureren. Er staan mooie, beschilderde schotten omheen.

Voor dit deel van het Arts Centre staat de bronzen buste van Rewi Alley. Deze buste is in 2024 onthuld door burgemeester Phil Mauger en een Chinese delegatie. Het beeld is gemaakt door kunstenaar Yuan Xikun en staat vlak bij het voormalige Christchurch Boys’ High School-gebouw, waar Alley als tiener schoolliep. Rewi Alley werd geboren nabij Christchurch, maar verhuisde in 1927 naar China. Daar zette hij zich meer dan 60 jaar in voor onderwijs, hulpverlening en de ontwikkeling van industriële coöperaties. In China groeide hij uit tot 1 van de meest gerespecteerde buitenlandse vrienden van het land. Het standbeeld herinnert niet alleen aan zijn bijzondere levensverhaal, maar symboliseert ook de hechte band tussen Christchurch en China. Naast de buste ligt een gedenkplaat uit 1997, geplaatst ter ere van zijn honderdste geboortedag.

Het Art Centre is echt giga-groot. Het loopt namelijk nog verder naar de Pūmanawa Art Gallery, waar de Frances Nation Woonwinkel van accessoires en een eettentje in is gevestigd.

Aan de overkant staan ook nog een paar erg mooie pandjes. Dit zijn het Classic Villa Hotel en het pand van de vastgoedontwikkelaar Hughes Developments. The Classic Villa is gevestigd in een historisch Italiaans geïnspireerd herenhuis uit 1899. Het pand staat op grond die vroeger bekendstond als ‘Ravens Paddock’, genoemd naar dominee John Raven, een vroege kolonist van Christchurch. In de jaren 2000 is de villa volledig gerestaureerd en omgebouwd tot luxe boutiquehotel. De renovatie kreeg in 2006 zelfs een erfgoedprijs van de Christchurch City Council vanwege de zorgvuldige restauratie van het historische gebouw. Na de aardbevingen van 2010 en 2011 bleef het gebouw behouden, terwijl veel historische panden in Christchurch beschadigd raakten of verdwenen. Daardoor geldt The Classic Villa tegenwoordig als 1 van de bekendere overgebleven historische accommodaties in het centrum van de stad.

We lopen de Worcester Boulevard wat verder uit richting het centrum, waar we het City Council zien. Het moderne gebouw is ontworpen door architecten van Warren and Mahoney, 1 van de bekendste architectenbureaus van Nieuw-Zeeland. Het complex verving oudere gemeentelijke gebouwen die verspreid door de stad lagen en bracht verschillende stadsdiensten samen op 1 locatie. Het gebouw valt op door zijn strakke, moderne architectuur met veel glas en beton, typerend voor de stijl van die periode. Binnen bevinden zich onder meer de raadszaal, kantoren van de burgemeester en gemeentelijke afdelingen.

Langs de Avon rivier zien we het Artwork Erratic van Brett Graham liggen. Erratic verwijst naar de reis van de Antarctische ontdekkingsreiziger Roald Amundsen, wiens vaardigheid en het gebruik van inheemse expertise bij het bereiken van de Zuidpool grotendeels werden genegeerd door de Britse pers ten gunste van Robert Falcon Scott. Amundsen was de daadwerkelijke winnaar in de race naar de Zuidpool, maar omdat hij geen Brits was, werd hij over het hoofd gezien. Het kunstwerk heeft de vorm van een groot, horizontaal, afgerond stuk graniet, geïmporteerd uit Amundsens geboorteland Noorwegen. De 99 heuvels in het midden van het oppervlak, verwijzen naar het aantal dagen dat Amundsen en zijn mannen nodig hadden om naar de Zuidpool heen en terug te reizen. Het ontwerp van de heuvels is ook geïnspireerd op inheemse kalenders en de Inuit-traditie om stenen heuvels te bouwen om territoria te markeren.

Dan komen we aan bij de Worcester Bridge. Deze brug ligt over de Avon River in het centrum van Christchurch en verbindt Worcester Boulevard met Oxford Terrace. De brug is geopend in 1880 en is ontworpen in Victoriaanse stijl, passend bij de historische uitstraling van de omgeving. Oorspronkelijk was het een belangrijke verkeersbrug voor paard en wagen, later ook voor auto’s en trams. Na de aardbevingen van 2010 en 2011 werd de brug gecontroleerd en hersteld waar nodig. Ondanks de veranderingen in de stad bleef Worcester Bridge behouden als herkenbaar historisch onderdeel van Christchurch.

Er bestaan meerdere Avon rivieren. Het woord ‘Avon’ is van Keltische oorsprong: Afon, wat ook nu nog de Welshe benaming is voor een rivier. De Kelten hadden niet de gewoonte om rivieren een naam te geven. Zij noemden elke rivier gewoon rivier ofwel ‘avon’. De Romeinen gaven hun rivieren wel namen. Toen zij het veroverde Brittannica in kaart brachten en aan de plaatselijke bevolking de naam van een rivier vroegen, kregen zij dus als antwoord: Avon. De Romeinse cartografen noteerden bij die rivier dus ‘Avon’ omdat zij dachten dat dat de naam was. Dit gebeurde meerdere malen, zodat er nu meerdere Avons zijn. De Ōtākaro/Avon-rivier in Christchurch begint bij een bron in Avonhead en stroomt via de monding van de Heathcote- en Avon-rivieren/Ihutai naar zee. De rivier kronkelt heel mooi door het centrum van Christchurch.

Vanaf de Worcester Bridge heb je uitzicht op het historische Our City Ōtautahi-gebouw. Het pand werd ontworpen door Samuel Hurst Seager in de toen nog onbekende Queen Anne-stijl. De bouw begon in 1886, maar raadslid Samuel Paull Andrews beweerde dat het gebouw onveilig was. Architecten Benjamin Mountfort en John Whitelaw en ingenieur Edward Dobson onderzochten het ontwerp en verklaarden het veilig. Alleen het dak werd extra versterkt. Het gebouw werd voltooid op 24 maart 1887. Van 1887 tot 1924 diende het als gemeentekantoor van Christchurch, waarna de gemeenteraad verhuisde naar de Civic. Daarna werd het gebruikt door de Kamer van Koophandel van Canterbury en als toeristisch informatiecentrum. Later kreeg het een functie als tentoonstellings- en evenementencentrum. Het gebouw raakte beschadigd tijdens de aardbevingen van Christchurch, maar blijft een belangrijk erfgoedgebouw van categorie I bij Heritage New Zealand.

We zijn inmiddels over de Worcester Bridge heen gegaan en slaan rechtsaf, waar we het Robert Falcon Scott Memorial zien staan in een klein recreatiepark op de kruising van Worcester Street en Oxford Terrace. Dit standbeeld is in 1917 gemaakt ter nagedachtenis aan de Britse Antarctische ontdekkingsreiziger Robert Falcon Scott. Scott overleed waarschijnlijk op 29 maart 1912 tijdens zijn Terra Nova-expeditie naar de Zuidpool. Zijn overlijden werd op 10 februari 1913 openbaar en als reactie daarop organiseerde de lokale bevolking binnen een week een comité dat aan Scott was gewijd. Het beeld is in opdracht gemaakt door Scotts weduwe, Kathleen Scott, waarmee zij in maart 1916 naar een marmergroeve in Carrara, Italië reisde om het te beeldhouwen. Haar werk werd eind 1916 naar Nieuw-Zeeland verscheept en op 9 februari 1917 onthuld. 

Schuin tegenover het memorial zien we het Public Trust Office. De Public Trust of New Zealand was een door de overheid aangestelde trustee-dienst voor degenen die geen gebruik wilden maken van particuliere diensten, of door de rechtbanken of wetgeving verplicht waren de Public Trustee te gebruiken. Het behandelde bijvoorbeeld erflaten zonder testament. Architect Cecil Wood heeft het pand ontworpen en in 1985 is het pand geopend. Het gebouw wordt nu gerestaureerd voor diverse kantoor- en horecahuurders.

Aan de oever van de Avon rivier zien we het Oxford Terrace Water Wheel. Dit rad herinnert aan de vroege industriële geschiedenis van de stad. Oorspronkelijk werd het gebruikt om waterkracht op te wekken voor lokale bedrijven langs de rivier. In de 19e-eeuw speelde de Avon River een belangrijke rol in de ontwikkeling van Christchurch, omdat waterkracht toen een belangrijke energiebron was. Het huidige waterrad is vooral een historisch en decoratief element dat de sfeer van het oude Christchurch weerspiegelt.

De Hereford Street Bridge is geopend in 1938 en verving een oudere houten brug uit 1875. Het ontwerp was van ingenieur Travis M. Stanton, terwijl A.R. Galbraith als stadsingenieur betrokken was bij het project. De brug is gebouwd door het bekende Christchurch bouwbedrijf C.S. Luney. Uitgevoerd in gewapend beton in een zogenoemd ‘rigid frame’ of ‘square arch’-ontwerp, was de brug destijds modern en vernieuwend. Met haar brede rijdek was de brug bijna 2 keer zo breed als de oorspronkelijke houten brug. Door de ligging nabij de Bridge of Remembrance en de Avon River vormt de Hereford Street Bridge een herkenbaar onderdeel van het historische stadscentrum van Christchurch.

Een klein stukje verderop ligt de Bridge of Remembrance. Dit is 1 van de 2 belangrijkste oorlogsmonumenten in Christchurch, Nieuw-Zeeland. Het is opgedragen aan degenen die zijn omgekomen in de Eerste Wereldoorlog, en dient als gedenkteken voor degenen die deelnamen aan 2 wereldoorlogen en daaropvolgende conflicten in Borneo, Korea, Maleisië en Vietnam. Edward George Wright, een civiel ingenieur en aannemer, heeft de boog ontworpen. De boog is in 1873 gebouwd. De 1e steen werd gelegd door Lord Jellicoe, gouverneur-generaal en admiraal van de vloot. Het monument is door Lord Jellicoe onthuld op 11 november 1924 (Wapenstilstandsdag).

We hebben wat gegeten bij Argentijns Restaurant El Quincho en dat is echt een dubbele aanrader. Ik heb zelden zo lekker gegeten als hier! Vooraf reserveren is wel een must, want ze zitten snel vol. Wij hadden echt geluk dat we nog 1 klein tafeltje konden krijgen.

Achter het Argentijnse restaurant ligt de Riverside Market. Dit is een foodhall die haar deuren opende op 28 september 2019. De markt werd opgericht door Mike Percasky, Kris Inglis en Richard Peebles, die het ontwerp baseerden op voedselmarkten in Melbourne en Kopenhagen. Riverside Market huisvest ongeveer 100 kleine bedrijven en ontvangt dagelijks 10.000 bezoekers.

Christchurch is al zo bekend met aardbevingen, dat ze er zelfs een spel voor hebben ontwikkeld, Quakeopoly.

Hier staat ook de voormalige neogotische Magistrates Court Rechtbank. Architect Benjamin Mountfort heeft het pand ontworpen en gebouwd in 1880. In 1908 is er een uitbreiding toegevoegd. Hierdoor werd het gebouw zuidwaarts verlengd richting Armagh Street en werden veel van dezelfde ontwerpmotieven gebruikt als het oorspronkelijke gebouw. Tot 2017 is het pand als gerechtsgebouw gebruikt. Tegenwoordig wordt het gebruikt als kinderopvang.

De rechtbank ligt aan het Victoria Square. Dit is een openbaar park gelegen in het centrum van Christchurch. Oorspronkelijk stond het door Europese kolonisten bekend als Market Place of Market Square, maar in 1903 is het hernoemd tot Victoria Square ter ere van koningin Victoria. Het was 1 van de 4 pleinen die in het oorspronkelijke plan van Christchurch waren opgenomen toen de stad in 1850 werd aangelegd.

Aan het Victoria Square ligt het Te Pae Convention Centre. Dit is een congrescentrum dat het vorige Christchurch Convention Centre vervangt, omdat het werd gesloopt na de aardbeving van Christchurch in 2011. De polysemeuze naam Te Pae is geïnspireerd door de Māori-taal en kan ruwweg worden geïnterpreteerd als ‘verzamelplaats’. Te Pae is in 2012 ontworpen door Woods Bagot & Warren en Mahoney. Het plan zou in 2014 ontwikkeld worden, maar er kwam van alles tussen. Het partnerschap viel in 2016 uiteen, omdat PCNZ niet in staat was om binnen het beschikbare budget aan de ontwerpvereisten te voldoen. Dit ondanks het schrappen van voorzieningen, waaronder een hotel op locatie en een parkeergebouw. De bouw werd verder vertraagd en begon uiteindelijk in 2017. De faciliteit zou in 2020 openen, maar dit werd verder uitgesteld door de COVID-19-pandemie. Het opende uiteindelijk in 2021 voor het publiek.

We lopen de Armagh Street een stukje verder richting het oosten, waar we uitkomen in de New Regent Street. New Regent Street is een voetgangersstraat die in 1931 gebouwd is als een particuliere ontwikkeling. De straat kreeg 40 winkels in Spanish Mission-architectuurstijl. Tegenwoordig is het 1 van de belangrijkste toeristische attracties van Christchurch. Het bieden van een aantal kleine winkels als een uitgebreide ontwikkeling was destijds een vooruitstrevend idee, en New Regent Street wordt beschouwd als een voorloper van moderne winkelcentra. Vanwege het samenhangende architectonische karakter zijn de gebouwen in de straten door Heritage New Zealand als erfgoedobjecten van categorie I vermeld, en bovendien heeft de hele straat een historische status. In 1994 kwam de Christchurch heritage tram, die wel door de straat heen mocht rijden. Het is echt een iconisch gezicht!

Aan het einde van de Regent Street kom je uit bij het winkelcentrum Cathedral Junction Body Corporate. Hier zie je een prachtige muurschildering. Dit is ook het startpunt van het oude trammetje dat door Christchurch heen rijdt.

We pakken nog even een stukje mee van de Manchester Street. Hier heb je namelijk de schitterende Church Pub. Dit is een pub die is geopend in de voormalige Trinity Congregational Church. Dit pand is een historisch monument uit 1875, ontworpen door Benjamin Mountfort in Gothic Revival-stijl. Na zware schade door aardbevingen (2010-2011) is het gebouw aan 124 Worcester Street gerestaureerd en in 2023 heropend als The Church Pub.

Naast de Church Pub ligt Paddy McNaughtons Irish Pub. Dat ziet er ook erg gezellig uit!

We hebben gedineerd bij Mexicaans Restaurant Mexico Christchurch, dat op de hoek ligt. Dat was een prima plekje voor een diner.

Een klein stukje verder zie je de Speeltuin Wild Dancefloor. Er staan een paar vervallen pandjes achter, die niet opgeknapt zijn na de aardbeving. Het geeft het geheel een wat spooky uiterlijk. De muurschilderingen zijn trouwens leuk hier in de speeltuin.

We lopen terug richting Worcester Street en gaan westwaarts langs het Old Government Building. Dit gebouw is in 1909 ontworpen door Joseph Maddison voor verschillende overheidsafdelingen, die eerder verspreid zaten over de stad. Het pand opende in 1913 en huisvestte tot in de jaren 1980 meerdere overheidsdiensten. De laatste gebruiker was het Ministerie van Werken en Ontwikkeling. Na een periode van leegstand dreigde het gebouw in 1991 gesloopt te worden. Op 11 juli van dat jaar kocht de gemeenteraad van Christchurch het pand van de overheid. In 1995 werd het verkocht aan de Symphony Group, die het gebouw ombouwde tot hotel onder de voorwaarde dat het behouden en versterkt zou worden. Tegenwoordig is het de thuisbasis van het Heritage Hotel Christchurch en bar O.G.B. Het gebouw heeft een monumentale status als erfgoedgebouw van categorie I bij Heritage New Zealand. 

Christchurch heeft ontzettend veel muurschilderingen. Op de muur van het Distinction Hotel zien we een prachtige muurschildering van Jacob Yikes.

Een andere Mural die we hier zien is de Otautahi Mural van Berst.

In dezelfde Worcester Street zien we nog een aparte muurschildering, namelijk die van een gezicht en een varen. Deze muurschildering is van Rone.

Dit is echt een prachtig stukje Christchurch met streetart. We zien ook de prachtige muur van het Novotel Hotel met de Antarctische Wildernis van Dcypher XL Street Murals.

De muurschilderingen bevinden zich achter de Christchurch Cathedral. ChristChurch Cathedral is een Anglicaanse kathedraal aan Cathedral Square. De kathedraal is ontworpen door de Britse architect George Gilbert Scott in neogotische stijl. De bouw begon in 1864 onder leiding van architect Benjamin Mountfort en werd in 1904 volledig voltooid. Tijdens de aardbevingen van 2010 en 2011 raakte de kathedraal zwaar beschadigd, waarbij de torenspits instortte en grote delen van het gebouw onveilig werden. Jarenlang werd gediscussieerd over sloop of herstel. Uiteindelijk werd besloten de kathedraal te restaureren en aardbevingsbestendig te maken. De werkzaamheden zijn inmiddels in volle gang en moeten het gebouw zoveel mogelijk terugbrengen in zijn oorspronkelijke staat, terwijl moderne versterkingen worden toegevoegd.

Voor de kathedraal zie je het Citizens War Memorial. Het Citizens’ War Memorial is 1 van de 2 belangrijkste monumenten in de stad voor de Eerste Wereldoorlog. Het monument is in 1937 ontworpen door William Trethewey (steenhouwer) en George Hart (architect). De jaarlijkse Anzac Day-dienst werd daar gehouden tot de aardbeving van februari 2011. Sindsdien bevindt het monument zich achter het hek rond de kathedraal. Het is een erfgoedstructuur van categorie I dat geregistreerd is bij Heritage New Zealand. Tussen 2021 en 2022 werd het monument hersteld en 50 meter naar het westen verplaatst.

Op hetzelfde plein staat het standbeeld van John Robert Godley. Dit standbeeld herdenkt John Robert Godley, die wordt gezien als de stichter van Canterbury. De Ierse bestuurder speelde een belangrijke rol bij de georganiseerde vestiging van Engelse kolonisten in de regio en arriveerde in 1850 in Christchurch. Hij hielp bij de ontwikkeling van de jonge nederzetting en de plannen voor de stad. Het bronzen standbeeld is ontworpen door de Engelse beeldhouwer Thomas Woolner, lid van de beroemde prerafaëlitische beweging. Het beeld is gegoten in Londen en in 1867 onthuld op Cathedral Square, waarmee dit het 1e openbare standbeeld van Nieuw-Zeeland werd. Tijdens de aardbeving van 2011 viel het standbeeld van zijn sokkel en raakte beschadigd. Na restauratie is het in 2015 teruggeplaatst op Cathedral Square.

Mahon’s Stone Cairn is een klein gedenkmonument op Cathedral Square. De steenhoop herinnert aan de plek waar de 1e mis in Canterbury werd gehouden door pater Jeremiah O’Donnell in december 1850, kort na aankomst van de 1e Europese kolonisten. Het monument symboliseert daarmee het begin van de rooms-katholieke gemeenschap in de regio. De cairn is in 1901 opgericht door Daniel Mahon, een lokale katholieke ondernemer en politicus, naar wie het monument later werd genoemd. Het eenvoudige monument bestaat uit natuurstenen uit verschillende delen van Canterbury.

Cathedral Square vormt al sinds de 19e-eeuw het hart van Christchurch. Het plein werd aangelegd als centraal ontmoetingspunt van de stad en kreeg bewust de vorm van een kruis, passend bij de naam Christchurch en de Anglicaanse achtergrond van de vroege kolonisten. Vanuit het plein lopen de belangrijkste straten in verschillende richtingen door het stadscentrum. Rond Cathedral Square verrezen bekende gebouwen zoals de ChristChurch Cathedral, het oude postkantoor en diverse historische handelsgebouwen. Door de jaren heen groeide het plein uit tot het belangrijkste centrum voor markten, evenementen, protesten en openbare vieringen in Christchurch. De aardbevingen van 2010 en 2011 veroorzaakten grote schade aan de omliggende gebouwen, waaronder de kathedraal. Sindsdien wordt Cathedral Square stap voor stap vernieuwd.

Een ander prachtig gebouw aan Cathedral Square is the Rugby Post, de bijnaam van het voormalige hoofdpostkantoor. Het opvallende gebouw is ontworpen door architect William Clayton in Italiaanse renaissancestijl. De bouw begon in 1877 en het postkantoor werd geopend in 1879. Jarenlang was dit het gebouw waar post, telegraafdiensten en later ook telefoniediensten werden verzorgd. De karakteristieke klokkentoren groeide uit tot een herkenbaar symbool van Cathedral Square. In de loop der jaren kreeg het gebouw verschillende functies. Door de grote verbondenheid van Christchurch met rugby kreeg het later de bijnaam ‘The Rugby Post’, mede doordat rugby-evenementen en supporters vaak samenkwamen rond Cathedral Square. Het gebouw raakte beschadigd tijdens de aardbevingen van 2010 en 2011, maar werd gerestaureerd en versterkt.

Het wapenschild op 91 Hereford Street is een historisch Brits wapenschild dat afkomstig is van een ouder overheids- of openbaar gebouw in Christchurch. Het toont het koninklijke wapen van het Verenigd Koninkrijk, met de gekroonde leeuw van Engeland en de eenhoorn van Schotland rond het schild. Daaronder staat het motto ‘Dieu et mon droit’ (God en mijn recht), het traditionele motto van de Britse monarchie. Rond het schild staat de tekst ‘Honi soit qui mal y pense’, het motto van de Orde van de Kousenband. Het reliëf verwijst naar de sterke Britse invloeden bij de stichting van Christchurch en Canterbury in de 19e-eeuw. Veel officiële gebouwen uit die periode droegen dergelijke symbolen om de band met het Britse Rijk te benadrukken. Tegenwoordig staat het wapenschild als historisch overblijfsel aan Hereford Street en herinnert het aan het koloniale verleden van de stad.

Ook in dit deel van de stad vind je de mooiste muurschilderingen.

Dan komen we langs het Dahlia’s Artwork. Dit is een opvallend kunstwerk, vlakbij Colombo Street en de businterchange. Het kunstwerk bestaat uit 7 grote metalen dahlia’s die tot ongeveer 6 meter hoog reiken en ’s avonds worden verlicht met kleurrijke LED-verlichting. De installatie is ontworpen en gemaakt door Andrew Veitch en Bevan Whiting van het Christchurch designbedrijf Frontal Lobe. Het kunstwerk werd in 2019 geplaatst als onderdeel van de vernieuwing van het centrum na de aardbevingen. De ontwerpers lieten zich inspireren door de beroemde dahliatuinen van de Christchurch Botanic Gardens, die voor veel inwoners symbool staan voor de zomer in de stad. De dahlia’s zijn gemaakt van gerecyclede en duurzame materialen en moesten een vrolijke, positieve sfeer toevoegen aan een tijdelijk lege plek in de binnenstad.

We zijn inmiddels aangekomen bij de winkelstraten High Street en Cashel Street. Dat zijn 2 hele gezellige winkelstraten.

Ik had de Tramtour al eerder genoemd en die hebben wij ook gedaan. Wij zijn opgestapt bij de winkelstraten. Deze trammetjes zijn echt heel erg leuk. Historisch gezien was het een uitgebreid netwerk, met stoom- en paardentrams vanaf 1882 en daarna elektrische trams die reden van 1905 tot 1954. In 1954 werd de laatste lijn van Cashmere naar Papanui vervangen door bussen. In 1995 werd een 2,5 kilometer lange historische stadstram heropend als toeristische attractie. Deze is nu verlengd met een lus van 1,4 kilometer tot aan High Street, die in februari 2015 werd geopend. Het trammuseum in het Ferrymead Heritage Park renoveert en restaureert de trams die op de Christchurch Tramway worden gebruikt, en exploiteert zelf ook operationele trams op zijn terrein.

Vanuit de tram zien we wederom prachtige streetart. Dit keer zien we Kiwi’s Head Coach David Kidwell van Graham Hoete.

Andere muurschilderingen die we zien, zijn die van de Nio Wachters en die van Bubbelblaas.

Dan zien we het schitterende voormalige Chief Post Office Gebouw aan de Hereford Street. Dit voormalige Chief Post Office is gebouwd in 1930-1932 voor het Post & Telegraph Department. Het ontwerp komt van John Mair, de Government Architect die in de jaren 1930 verantwoordelijk was voor de modernisering van veel overheidsgebouwen in Nieuw‑Zeeland. Het pand is uitgevoerd in een strakke stripped‑classical stijl, met verticale raamstroken, geometrische lijnen en een ingetogen art‑deco‑invloed. Boven de entree staat het koninklijke wapen met daaronder de Māori‑tekst: “Kei roto i enei ara e whā he tangata kotahi tātou” (“Binnen deze 4 wegen zijn wij 1 volk.”). Het gebouw functioneerde decennialang als hoofdpostkantoor voor het zuidelijke stadsdeel en huisvest tegenwoordig horeca en commerciële ruimtes.

Een ander mooi pand dat we op de hoek van High en Tuam Streets zien, is de McKenzie Willis Store. Het gebouw is in 1910 ontworpen door de architecten Robert England en zijn jongere broer Edward en is gebouwd voor een meubelwinkel. De meubelhandel gebruikte het pand tot de aardbevingen in Christchurch in 2010 en 2011. Na de aardbevingen had het pand zoveel schade, dat het gebouw in 2015 moest worden gesloopt. Maar er werd een gemaskerd werk uitgevoerd. Achter de gevel werd namelijk een nieuw gebouwcomplex gebouwd. In 1981 werd het gebouw door Heritage New Zealand aangewezen als een historische plaats van categorie 2.

Het voormalige Sargood Son & Ewen Gebouw aan de Lichfield Street was een opvallend voorbeeld van laat-Victoriaanse commerciële architectuur. Dit pand is rond 1893 gebouwd voor de Australische handelsfirma Sargood, Son & Ewen, een grote import- en groothandelsorganisatie die actief was in heel Nieuw-Zeeland. Het ontwerp werd gemaakt door het Melbourne architectenbureau Lloyd Tayler & Fitts, dat bekendstond om hun degelijke maar elegante commerciële gebouwen. De bouw werd uitgevoerd in opdracht van het bedrijf zelf, dat sterk investeerde in representatieve pakhuizen met een statige uitstraling. Het gebouw diende jarenlang als magazijn en distributiecentrum voor goederen zoals textiel, kleding en huishoudartikelen. Tegenwoordig zit er niet veel meer in het pand. De ramen zijn dichtgetimmerd met houten schotten.

We zijn bij de tramhalte aangekomen, waar we het standbeeld Corgis on High zien van David Marshall. In 2003 werden deze 3 corgi’s geplaatst op de hoek van High en Tuam Streets ter herdenking van het 50-jarig jubileum van koningin Elizabeth II. 

Te Kaha (aanvankelijk bekend als de Canterbury Multi-Use Arena) heet momenteel One New Zealand Stadium om sponsorredenen. Het is een multifunctionele sportarena die Lancaster Park vervangt, dat werd beschadigd bij de aardbeving in Christchurch in 2011 en in 2019 werd gesloopt. De stadionnaam Te Kaha betekent “de kracht” in het Māori en werd geschonken door Ngāi Tūāhuriri (een lokale substam van Ngāi Tahu). De naam en de architectuur van de arena zijn bedoeld om de kracht en veerkracht van Canterbury en haar inwoners te vertegenwoordigen. Het land en het stadiongebied heten Te Kaharoa, wat “blijvende kracht” betekent. Het stadion is officieel geopend op 27 maart 2026. Toen wij er waren was het stadion dus nog niet officieel geopend.

Anna’s Little Library is een kleine, door de gemeenschap beheerde minibibliotheek in de traditie van de Little Free Libraries. Dat is een kastje waar buurtbewoners gratis boeken kunnen nemen, ruilen of achterlaten. Het kastje staat in de buurt van Barrington Street, Domain Terrace en Hoon Hay Road.

We zijn nog even langs de Farmers Market gegaan. De Christchurch Farmers’ Market is sinds 2004 actief en bevindt zich in het idyllische openluchtterrein van het historische Riccarton House & Bush, waar ook The Quarters Restaurant en Venue gevestigd zijn. Onder 100 jaar oude bomen slingert de wekelijkse markt langs de Avon-rivier en volgt langs de boerderij en tuinen uit 1856 richting het 1,8 hectare grote beschermde inheemse struikgewas ‘Putaringamotu’. De markt vindt elke zaterdag plaats van 9.00 tot 12.00 uur. Je vindt er 50 van Canterbury’s beste lokale producenten en ambachtslieden die hun producten elke zaterdag presenteren. Van bakken tot verse seizoensgroenten en fruit, kaasverkopers, delicatessenzaken en slagers, patisseries, olijfolie en een aantal handgemaakte ontbijt- en lunchopties plus verse biologische koffie van Hummingbird Roaster. Het was een erg gezellige markt!

En ze hadden zelfs een Lekker Dutch kraampje met echte Nederlandse producten, zoals bijvoorbeeld stroopwafels!

In 1 van de buitenwijken van Christchurch vind je de St. Pauls Anglican Church. Deze kerk is een erfgoedmonumentale anglicaanse kerk in de buitenwijk Papanui. St. Paul’s Anglican Church is gebouwd in 1877 en verving een eerdere kerk die op deze locatie in 1852-1853 was gebouwd om de kolonisten te bedienen die zich verzamelden rond het struikgewas in het Papanui-gebied. Het neogotische gebouw is ontworpen door Benjamin Mountfort. De houten kerk raakte zwaar beschadigd bij de aardbeving in Christchurch in februari 2011. Na een uitgebreide restauratie werd de kerk in oktober 2013 heropend. De kerk is op 9 december 2005 door Heritage New Zealand op de lijst van Category II-erfgoed geplaatst.

Wij hebben overnacht in het APTC Hotel Break Free. Dat was een prima hotel.

Christchurch Airport is een prachtig vliegveld. Vooral het grote schaakbord is erg leuk!