Reislocaties – Italië – Turijn

Turijn – Italië

Turijn is een stad in Noord Italië met een aantal van 886.837 inwoners (2017). Op de plek waar nu Turijn ligt, werd door de Romeinen rond 28 voor Christus een militaire nederzetting gebouwd. Deze militaire nederzetting heette Castra Taurinorum. Historici vermoeden echter dat er daarvoor al flinke aantallen mensen woonden. Victor Emanuel II werd in 1861 de eerste koning van Italië en sindsdien is de geschiedenis van Turijn sterk verbonden met de Italiaanse eenwording, de Risorgimento. Turijn was tot 1865 zelfs de eerste hoofdstad van het verenigde Italië.

Bekendheid

De familie Agnelli is een belangrijke familie in Turijn. Zij hebben het automerk FIAT opgericht en zijn ook eigenaar van voetbalclub Juventus, de voetbalclub van Turijn. 

Parco del Valentino – Middeleeuws dorp Borgo Medievale

In het Valentinopark ligt Borgo Medievale. Dit is een 19e-eeuwse reproductie van een middeleeuws rivierdorp met huizen, workshops, een kasteel en tuinen. Dit is echt schitterend om te zien! Zeker een bezoekje waard dus. Je kunt er gratis heen.

Vanaf de grote weg heb je trouwens ook een prachtig uitzicht op Borgo Medievale.

Fontana dei 12 Mesi

In het Valentino park zie je ook de Fontana dei 12 Mesi (Fontein van de 12 maanden). Dit is een prachtige fontein. Het is ook een flinke!

Chiesa Gran Madre di Dio

Eenmaal terug op de doorgaande weg, komen we een stukje verder uit bij de kerk van Gran Madre di Dio. Deze kerk ligt aan de westelijke oever van de rivier de Po, tegenover de brug van Vittorio Emanuele I. De plannen voor de kerk kwamen in 1814, na de nederlaag van Napoleon. Ze wilden de terugkeer naar de troon te vieren van koning Victor Emmanuel I van Sardinië. Koning Victor had 16 jaar lang in ballingschap gezeten. De architect van de kerk was Ferdinando Bonsignore en de bouw van de kerk begon in 1818. De bouw werd echter bijna 10 jaar onderbroken. In 1827 werd de bouw weer hervat onder het bewind van Charles Felix van Sardinië. De kerk werd ingehuldigd in 1831.

Bovenop twee hoge plinten aan weerszijden van de toegangstrap, staan ​​twee beelden die Geloof (met kelk) en Religie voorstellen. Deze beelden zijn gemaakt door Carlo Chelli. Op het timpaan van de kerk staat: ORDO POPVLVSQVE TAVRINVS OB ADVENTVM REGIS. Dit betekent: “De adel en de bevolking van Turijn voor de terugkeer van de koning.” Voor de kerk staat een standbeeld van koning Vittorio Emanuele I, die naar voren loopt met een staf in zijn rechterarm.

Piazza Vittorio Veneto

Vanaf de Chiesa Gran Madre di Dio heb je een mooi uitzicht op het Piazza Vittorio Veneto. Op dat plein kun je trouwens een goedkope parkeergarage vinden waar je voor € 1,50 per uur en € 15 per dag kunt parkeren. Dit is zo’n 800 meter van het centrum af en vanaf daar is alles vrij goed beloopbaar.

Ponte Vittorio Emanuele I & Rivier de Po

Wij lopen ook die kant op en steken de Ponte Vittorio Emanuele I over. Vanaf hier heb je ook een prachtig uitzicht over rivier de Po en de prachtige oevers.

Chiesa di Santa Giulia

Eenmaal aan de overkant, gaan we als eerste naar de Chiesa di Santa Giulia. Deze rooms- katholieke kerk werd gebouwd in 1862 onder het beschermheerschap van filantroop Juliette Colbert de Barolo, die 500.000 Italiaanse lire schonk voor de bouw van de kerk. Colbert wilde echter wel perse dat de kerk zou worden ontworpen door Giovanni Battista Ferrante en opgedragen aan Sint Julia van Corsica. Dat gebeurde dus ook.

Mole Antonelliana

De wandeling brengt ons nu naar de Mole Antonelliana. Dit is een heel bekend gebouw in Turijn. Het gebouw is vernoemd naar Alessandro Antonelli, de architect die het gebouw heeft ontworpen. De bouw begon in 1863. Oorspronkelijk was het bedoeld als een synagoge, maar de relatie tussen Antonelli en de joodse gemeenschap was niet goed. Antonelli begon meteen met een serie wijzigingen aan het originele ontwerp. Hij verhoogde het gebouw van 47 meter naar 113 meter hoogte. Deze veranderingen zouden een langere bouwtijd en meer geld kosten. De Joodse gemeenschap vond dit niks en de bouw werd gestopt in 1869.

In 1873 werd de synagoge verder gebouwd, maar dan ter ere van Victor Emanuel II. Uiteindelijk is het gebouw 167 meter hoog geworden. Tegenwoordig zit het Museo del Cinema in het gebouw. De Mole Antonelliana is meerdere keren als logo gebruikt, namelijk bij de Olympische Winterspelen in 2006, de World Bocce Championships in 2005 en de World Fencing Championships in 2006. Het gebouw is ook te vinden op de achterkant van de Italiaanse euromunt van 2 cent.

Palazzo Madama

Dan gaan we naar het Palazzo Madama. Dit is een stadspaleis (Residenties van het Koninklijk Huis van Savoye) in Turijn dat bewoond werd door de heren van Savoye. Het maakt deel uit van de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Porta Decumana, een stadspoort van het oorspronkelijke gebied van de stad Augusta Taurinorum uit 45 voor Christus,  is in het huidige gebouw geïntegreerd. Beide torens van de poort werden bij de bouw van een eerste vesting gebruikt. Je ziet hier de achterkant van het Palazzo Madama.

In de 15e eeuw werd de vesting uitgebreid met onder andere twee extra torens. Vervolgens werd de vesting omgebouwd tot een koninklijke residentie. In de 17e eeuw koos Christina van Frankrijk, bijgenaamd Madama Reale, het paleis als haar favoriete woonplaats. Sindsdien heeft het paleis zijn huidige naam. Tussen 1718 en 1721 werd het paleis grondig verbouwd. Het kreeg een nieuwe voorgevel, een atrium en een staatsietrap. In 1848 werd het paleis de parlementszetel van het koninkrijk Sardinië. Sinds 1934 is het Museo Civico d’Arte Antica in het gebouw gevestigd. Dit museum heeft een verzameling middeleeuwse sculpturen en schilderijen en een afdeling met glaswerk, porselein en keramiek uit verschillende tijdperken.

Monument Emanuele Filiberto Duca D’Aosta

Voor de achtergevel van Palazzo Madama, zie je het monument ter ere van Emanuele Filiberto, hertog van Aosta. Het monument is een herinnering aan de overwinningen van Emanuele tijdens de Eerste Wereldoorlog. Net zoals op het slagveld, staan zijn soldaten met uniformen aan zijn zijde.

Monument Ai Cavalieri d’Italia

Om het hoekje, aan de zijkant van het Palazzo Madama, staat nog een militair monument. Dit monument herdenkt de Ridders van Italië, het cavaleriekorps dat tot de Eerste Wereldoorlog actief was. Het monument is in 1923 gebouwd door Canonica.

Gebouw Via Giovanni Battista Viotti

Bij het monument Ai Cavalieri d’Italia, zie je dit prachtige hoge gebouw aan de Via Giovanni Battista Viotti straat liggen. Dit is wel een karakteristiek gebouw.

Palazzo Madama

We lopen verder om het paleis heen en komen aan bij de voorkant. De voorkant ziet er weer heel anders uit dan de achterkant!

Monument All Alfiere dell’Esercito Sardo

Het Monument all’Alfiere dell’Esercito Sardo staat voor het Palazzo Madama. Het is een monument van de vaandeldrager van het Sardijnse leger. De vaandeldrager heeft een driekleurige sabel. Het beeld is gemaakt in 1857 door de beroemde Ticino-beeldhouwer Vincenzo Vela.

Piazza Castello

Het Palazzo Madama ligt aan het Piazza Castello, een groot plein waar meerdere mooie en bekende gebouwen aan liggen. Hieronder zie je een totaalplaatje van het plein.

Provinciehuis Regio Piemonte & Church San Lorenzo

Op de foto hieronder zie je links het provinciehuis van de Regio Piemonte en rechts zie je de kerk van San Lorenzo.

Chiesa San Lorenzo

De kerk van San Lorenzo is een kerk die aan het Koninklijk Paleis van Turijn grenst. De huidige kerk is in de periode 1634-1680 ontworpen en gebouwd door Guarino Guarini. Vooral de koepel van deze kerk is heel bijzonder, zowel van binnen als van buiten.

Koninklijk Paleis

Het Koninklijk Paleis van Turijn (Palazzo Reale) ligt ook aan het Piazza Castello. Dit paleis werd in de 17e eeuw gebouwd in opdracht van Christina van Frankrijk, regentes van Savoye. Turijn was van de 16e tot de 19e eeuw de hoofdzetel van het Huis Savoye. De familie bewoonde het paleis vanaf 1645. Het paleis bevat onder andere een grote collectie oosters porselein en wapens. De Guarini Kapel (Cappella della Sacra Sindone) werd aan het eind van de 17e eeuw aan de westzijde gebouwd.

Biblioteca Reale Palazzo dell Governo

Aan de andere kant van het Koninklijk Paleis, zie je de Koninklijke Bibliotheek van Turijn (Biblioteca Reale di Torino). Dit is een bibliotheek die eigenlijk onderdeel is van het Koninklijk Paleis van Turijn. De bibliotheek bevat ongeveer 200.000 gedrukte boeken, 4.500 manuscripten, 3.055 tekeningen, 187 incunabelen van vóór 1501, 5.019 zestiende-eeuwse boeken, 20.987 pamfletten, 1.500 perkamenten, 1.112 tijdschriften en 400 fotoalbums, kaarten, gravures en prenten. Aan de zijkant van het gebouw zie je dit prachtige bord hangen.

De bibliotheek is in 1842 opgericht door koning Charles Albert. Het doel was het groeperen en bewaren van manuscripten die verzameld waren door het Huis van Savoye. De bibliotheek is ingericht door schilder en decorateur Pelagio Palagi. De Russische verzamelaar Theodore Sabachnikoff schonk in 1893 Leonardo da Vinci’s ‘Codex on the Flight of Birds’ aan de bibliotheekcollectie van de koning. Andere werken in de bibliotheek van Leonardo, zijn z’n zelfportret, zijn studie voor de engel in zijn ‘Maagd van de Rotsen’ en zijn studie voor de engel in Verrocchio’s ‘De doop van Christus’. Het gebouw is echt heel erg groot. Dat mag ook wel als er zo’n grote verzameling in wordt bewaard. Op het gebouw zelf staat overigens ook nog de tekst Palazzo dell Governo.

Kathedraal San Giovanni Battista

Hierna lopen we door het poortje van het Paleis Reale, richting de kathedraal van Turijn (Duomo di Torino). Dit is een rooms-katholieke kathedraal die tussen 1491 en 1498 gebouwd is door de Toscaan Meo del Caprino. Het is het enige voorbeeld van renaissance architectuur in Turijn. De kerk is opgedragen aan Johannes de Doper. Naast de kerk staat een campanile uit 1470 die is gewijd aan de heilige Andreas. Filippo Juvarra gaf de toren van 1720 tot 1723 een barokke spits. De prachtige koepel van de kerk is in 1694 voltooid. In de Duomo wordt de lijkwade bewaard waarin het lichaam van Jezus zou zijn gewikkeld. De lijkwade hangt in de Kapel van de Lijkwade. Deze kapel is net als de San Lorenzo kerk een barok meesterwerk van Guarino Guarini.

Vergeet ook niet om de achterkant van de kerk te bekijken, want dit is ook een erg mooi plaatje!

Porta Palatina

Aan de achterkant van de Kathedraal van Turijn, zie je de Porta Palatina. Deze Palatijnse poort is een stadspoort uit de Romeinse tijd. De poort bood toegang via de stadsmuren van Julia Augusta Taurinorum vanaf de noordkant. De Palatijnpoort is het belangrijkste archeologische bewijs van de Romeinse fase van de stad en is een van de best bewaarde Romeinse poorten uit de 1e eeuw voor Christus ter wereld.

De Porta Palatina lijkt op de oude Porta Decumana (de poort die is ingebouwd in het huidige Palazzo Madama). Ze keken beiden namelijk uit op een cavaedium (vierhoekige binnenplaats aan de binnenkant van de stadsmuren). De twee hoekige torens zijn meer dan dertig meter hoog en ze hebben een zestienzijdige structuur. Het deel tussen de torens in is ongeveer 20 meter lang en heeft 2 orden van ramen. De onderste orde bestaat uit boogramen en de bovenste bestaat uit vijzelboogramen. Het onderliggende gedeelte heeft vier ingangen. De centrale ingangen zijn groter en hoger en zijn toegankelijk voor voertuigen, terwijl de twee ingangen aan de zijkanten smaller en korter zijn en dienden als doorgangen voor voetgangers. Op de grond bij de poort bevindt zich nog een deel van het in de Romeinse tijd toegevoegde wachthuis.

Santuario della Consolata

Onze wandeling gaat verder naar de Santuario della Consolata (de kerk van de Maagd van de Troost). Dit is een kleine basiliek in het centrum van Turijn. Een deel van de kerk en de Romaanse klokkentoren dateren uit ongeveer 929. De benedictijner monnik Bruningo was hier verantwoordelijk voor. De basiliek werd gebouwd naast de fundering van een van de hoektorens van het oude Romeinse fort. In 1445 werd de kerk uitgebreid. De kerk werd in 1906 door paus Pius X verheven tot de rang van basiliek minor en werd in 2015 bekroond met de Gouden Roos door paus Franciscus. Het is ook een prachtige kerk om te zien!

Obelisco alle Leggi Siccardi

Een stukje verderop zien we een rotonde met een Obelisk. In 1850 werd besloten tot de afschaffing van de bijzondere kerkelijke rechtbanken, die tot dan toe het Statuut inzake de gelijkheid van de burgers buiten beschouwing hadden gelaten, door de geestelijkheid uit het burgerlijk recht te verwijderen. De obelisk van de beeldhouwer Luigi Quarenghi van Casalmaggiore is gebouwd in 1852 en 1853. In de Obelisk staan de namen van de 800 ingeschreven gemeenten gegraveerd.

gekregen. Als je meer over dit schitterende Amfitheater wilt zien, klik dan op de knop:

Teatro Gianduja

Onze wandeling gaat weer verder aan de andere kant van het centrum, iets meer naar het zuiden toe. Onderweg komen we het Teatro Gianduja tegen. Dit theater is in 1768 opgebouwd in opdracht van markies d’Angennes. In 1961 werd het theater omgebouwd tot bioscoop en in 1982 werd dit afgebroken, waarbij alleen de originele gevel behouden bleef. Deze gevel is nog steeds prachtig!

Piazza San Carlo

Dan komen we aan op het Piazza San Carlo. Dit is echt een schitterend plein, die vooral bekend staat om het monument van Emanuele Filiberto (een graaf van Savoye uit de 16e eeuw) en de Tweelingkerken die er staan.

Chiesa di San Carlo, Santa Cristina & Standbeeld Emanule Filiberto

De Chiesa di San Carlo is een rooms-katholieke kerk op het Piazza San Carlo. De kerk werd in 1619 in gebruik genomen door Charles Emmanuel I, hertog van Savoye. Hij heeft de aartsbisschop (en later heilige ontmoet) waar de kerk naar vernoemd is. De bouw is toegeschreven aan zowel baron Maurizio Valperga als de ingenieur Galleani di Ventimiglia. De eerste gevel werd in 1830 ontworpen naar ontwerpen van Grassi. Het bas-reliëf van de gevel met de afbeelding van San Carlo die de communie verleent aan hertog Emanuele Filiberto werd gebeeldhouwd door Stefano Butti.

De tweelingkerk Chiesa Santa Cristina staat in spiegelbeeld naast de Chiesa San Carlo. Deze kerk werd in 1620 ontworpen door architect Carlo di Castellamonte. Het project werd pas voltooid tussen 1715 en 1718, onder leiding van Filippo Juvarra. In het aangrenzende klooster waren nonnen van de Orde van de Ongeschoeide Karmelieten gehuisvest. 

In het midden van het plein staat het monument van hertog Emanuele Filiberto te paard.

Tweelingkerken

Aan de achterkant zien de kerken er wat saaier uit. Wat wel weer mooi is, is dat er hier 2 leuke fonteinen staan.

Fontana del Po & Fontana del Fiume Dora

De fonteinen achter de kerken zijn de Fonteinen van Po en Dora. Deze beelden stellen de rivieren Po en Dora voor. Ze worden weergegeven door een man en een vrouw die op sokkels liggen. De werken werden in 1939 uitgevoerd door Umberto Baglioni.

Via Roma

De straat die je aan de achterkant van de tweelingkerken ziet, is de Via Roma.

Galleria San Federico Winkelcentrum

We lopen nu weer terug richting het centrum. Onderweg zien we de Galleria San Federico. Dit is een winkelcentrum met een 19e eeuwse uitstraling. In de Galleria vind je kleine en ouderwetse, maar ook moderne, typisch Torinese winkels.

Chiesa di San Filippo Neri

We lopen richting het Egyptisch museum, waar we onderweg de San Filippo Neri kerk tegenkomen. Dit is een rooms-katholieke kerk van 69 meter lang en 37 meter breed. Het is de grootste kerk in Turijn. Charles Emmanuel II, hertog van Savoye gaf de opdracht voor het bouwen van de kerk, deze was gereed in 1675. Het oorspronkelijke ontwerp was van Antonio Bettini, maar het dak van deze oorspronkelijke kerk stortte in 1706 in tijdens het felle beleg van Turijn door Franse troepen. De kerk werd tussen 1715 en 1730 herbouwd naar ontwerp van Filippo Juvarra.

Het voorportaal is in 1823 ontworpen door Giuseppe Maria Talucchi. Deze heeft vier monumentale kolommen, vleugels met pilasters en driehoekig timpaan en schelpvormige Juvarriaanse raamkozijnen. De zes kapellen hebben elliptische koepels. Op de buitenste pilaster van de gevel van het oratorium (bijna driekwart naar boven) is een kanonskogel ingebed in de muur nog vanuit het Franse beleg van Turijn in 1799. Tussen Kerstmis en Driekoningen is de ingang van de kerk versierd met een kerststal die bestaat uit 30 levensgrote beelden die gekleed zijn in klederdracht. Deze beelden zijn gebeeldhouwd door Anton Maria Maragliano.

Egyptisch Museum

En dan komen we aan bij het prachtige Egyptisch Museum. Dit museum is in 1824 opgericht door koning Carlo Felice en gehuisvest in het Collegio dei Nobili gebouw van Michelangelo Garove. Koning Carlo Felice had 5.600 antieke artefacten gekocht die afkomstig waren van de opgravingen van Bernardino Drovetti, de Franse consul in Egypte. Hier zaten 100 sculpturen bij. Koning Carlo Felice opende het museum in 1832.

De collectie werd steeds een klein beetje groter, doordat spullen werden gekocht van particulieren. Tussen 1903 en 1937 brachten de archeologische opgravingen in Egypte door Ernesto Schiaparelli en vervolgens door Giulio Farina ongeveer 30.000 vondsten naar Turijn. In 1980 kreeg het museum de rotstempel van Ellesiya van Egypte als erkenning voor de Italiaanse hulp bij het redden van de Nubische tempels die worden bedreigd door het water van de Aswan-dam. Hierna is het museum steeds meer gegroeid en werden er ondergrondse kamers ingericht om ruimte te creëren. Op dit moment heeft het museum ongeveer 40.000 artefacten.

Pand tegenover Egyptisch Museum

Tegenover het Egyptisch Museum staat ook een mooi pand.

Monument Vincenzo Gioberti

We lopen het plein (Piazza Carignano) nabij het Egyptisch museum op. Hier zien we het monument van Vincenzo Gioberti. Vincenzo was een Italiaanse filosoof, schrijver en politicus in de 19e eeuw. Hij zette zich in voor de staatkundige eenmaking van Italië, de zogenaamde Risorgimento. Het standbeeld van Vincenzo staat met zijn rug naar het Teatro Carignano en met zijn gezicht richting het Palazzo Carignano.

Palazzo Carignano noordwest zijde

Het Palazzo Carignano is een historisch gebouw waar het Museum van het Risorgimento in is gevestigd. Het was een privéwoning van de prinsen van Carignano, naar wie het is vernoemd. De opdracht van de bouw van het Palazzo Carignano werd gegeven door prins Emmanuel Philibert, zoon van Thomas Francis, prins van Carignano en zijn Franse vrouw Marie de Bourbon. Architect Guarino Guarini kreeg de opdracht. Guarini ontwierp de structuur in de vorm van een vierkant, met een rechte en ingetogen oostgevel en een elliptische gevel aan de westkant. Guarini voegde ook een voorplein toe in het midden van het paleis. De bouw begon in 1679.

Het gebouw is aan de westkant opgetrokken in baksteen in typische barokstijl, met een elliptische voorgevel. Deze façade is het enige voorbeeld van burgerlijke architectuur die gebruik maakt van het golvende ‘concave – convexe – concave’ ritme dat bedacht is door Francesco Borromini. Als we om het gebouw heen lopen, dan zien we de achterkant van het paleis, wat er weer heel anders uitziet.

Het Palazzo Carignano was overigens de geboorteplaats van de eerste koning van Italië, Victor Emmanuel II in 1820. Van 1848 tot 1861 werd het paleis gebruikt als het Huis van Afgevaardigden van het Subalpine Parlement. In 1861 was het verenigd Italië een feit. Het paleis was toen te klein voor het nieuwe parlement, dat naar elders werd verplaatst.

Monument Carlo Alberto

De achterkant van het Palazzp Carignano ligt ook aan een plein, namelijk het Piazza Carlo Alberto. Op dit plein staat een groot ruiterstandbeeld van Carlo Alberto. Carlo Alberto was de koning van Sardinië van 1831 tot 1849 en de vader van Victor Emanuel II, de 1e koning van het verenigd Italië. Het standbeeld is ontworpen door beeldhouwer Piero Marocchetti. Op de basis staan vier andere allegorische beelden die vrouwelijke figuren voorstellen en vier militaire beelden van het leger van het Koninkrijk Sardinië. Het standbeeld was klaar in 1861.

Biblioteca Nazionale di Torino

Aan de overkant van het Palazzo Carignano, ligt de Biblioteca Nazionale di Torino. Dit is een van de belangrijkste bibliotheken van Italië. De bibliotheek werd opgericht in 1723 door Victor Amadeus II van Savoye. Hij voegde de boekenverzameling van de universiteit samen met de bibliotheek van het huis van Savoye.  Het gebouw werd volledig herbouwd tussen 1958 en 1973. 

Op dit moment bezit de bibliotheek meer dan 721.000 gedrukte werken, 4.250 actuele tijdschriften, 4,554 manuscripten, 1603 incunabelen en 10.063 werken uit de 16e eeuw. De handschriftencollectie is nog steeds zeer belangrijk, zo bezit de bibliotheek bijvoorbeeld 92% van de wereldwijd bekende handschriften van Antonio Vivaldi.

Chiesa Ortodossa rumena di Santa Croce

Op het Piazza Carlo Emanuele II ligt de Chiesa Ortodossa rumena di Santa Croce. Deze kerk werd ontworpen door Filippo Juvarra en is gebouwd tussen 1718 en 1730 voor de Augustijner nonnen. De nonnen werden echter meerdere malen verdreven. In 1848 werd de kerk onteigent en omgevormd van kerk tot een militair hospitaal. De kerk raakte hierna in verval en werd soldatenhuis, waar shows werden georganiseerd voor het leger. In 2011 en 2012 werd het gebouw gesloten voor restauraties, waarna het werd toevertrouwd aan de Roemeens-Orthodoxe Kerk.

De kleine kerk heeft een elliptische plattegrond. De ovale structuur van de kerk stijgt rechtstreeks in de koepel, terwijl de trommel wordt vervangen door een reeks ramen die het licht versterken. Acht kolommen in Gassino-marmer worden bekroond door samengestelde kapitelen. De koepel is versierd met banden en bovenaan sluit deze met de lantaarn, ook uitgerust met hoge ramen die de verlichting nog vergroten. De klokkentoren werd in de 18e eeuw ontworpen door de Turijnse architect Giovanni Battista Borra met een spits met planken van 30 meter hoogte.

Monument Camillo Benso Graaf van Cavour

Voor de kerk staat het standbeeld van Graaf Camillo Benso di Cavour. Camillo was een Italiaans staatsman. Hij speelde een belangrijke rol in de Italiaanse vereniging, was de architect van de Italiaanse grondwet en werd de eerste premier van het verenigd Italië.

Hotel Amadeus E Teatro

Wij verbleven bij Hotel Amadeus E Teatro. Dit was een prima hotel. Ze hebben het hele schema omver gegooid om ervoor te zorgen dat we op dezelfde kamer konden blijven, toen we een extra nacht bijboekten. Het ontbijt was ook zeer goed verzorgd. Als je interesse hebt om een nacht bij ze te boeken, kijk dan even bij ze zelf op hun website.

Turijn

En dat was Turijn alweer. Qua cultuur is Turijn echt een schitterende stad. Je ziet hier vele mooie gebouwen en het is een prachtig historische stad. Het is alleen niet een stad die zich op toerisme richt. Ik heb eerder het idee dat ze je liever niet zien komen dan wel. De mensen hier reageren soms erg raar en bekken je soms ook ineens af. Heel apart! Je hoort ze in het voorbijgaan gewoon mompelen: “Daar heb je weer van die stomme toeristen.” 

Daarnaast is de horeca hier ook niet echt gericht op toeristen. De restaurants zijn van 16:00 tot 20:00 uur gesloten. Juist tijdens etenstijd! Dit moet je echt van tevoren weten, zodat je je etenspatroon hierop aan kan passen. We hebben de eerste dag hier best wel honger gehad, doordat de restaurants zo laat open gingen. Elk terras waar we tussen die tijd aan tafel gingen zitten, werden we eigenlijk gewoon afgejaagd op een klantonvriendelijke manier. Je moet er tegen kunnen. Ik heb overigens geen spijt van mijn bezoek aan Turijn, want het is echt wel een mooie stad.