Reislocaties – Christchurch – Quake City

De entreehal ziet er op zich wat apart uit. Het kunstwerk met pionnen is wel heel creatief overigens.

Quake City begint met een film over Rūaumoko. In de Māori-mythologie is hij de god die aardbevingen en vulkanische activiteit veroorzaakt. Volgens het verhaal is Rūaumoko de zoon van de hemelvader Ranginui en de aardemoeder Papatūānuku. Toen hemel en aarde van elkaar werden gescheiden, bleef hij nog bij zijn moeder onder de grond. Wanneer Rūaumoko beweegt of zich omdraait, begint de grond te schudden. Zijn bewegingen veroorzaken dus aardbevingen en vulkanen. Voor veel Māori zijn dit niet alleen oude sprookjes, maar ook culturele verklaringen die laten zien dat de aarde leeft en krachtig is. Dat past ook goed bij Nieuw-Zeeland, waar aardbevingen en vulkanen een grote rol spelen.

Op de muur vind je een tijdlijn van de aardbevingen van Christchurch en belangrijke datums.

Quake City legt ook uit hoe het komt dat er aardbevingen zijn in Canterbury.

Vooral de foto’s zijn erg indrukwekkend. Je ziet de schade die de aardbevingen hebben aangericht.

Quake City heeft ook onderdelen die erg leuk zijn voor kinderen, zodat dit museum ook voor hen heel erg interessant is. Zo kun je bij de seismograaf heel hard springen en meten hoe zwaar jouw aardbeving was.

Je vindt ook delen van ingestorte gebouwen in het museum. Zo zie je bijvoorbeeld dit beeld in het museum liggen, met een foto erbij van hoe het was voor de aardbeving.

De kathedraal van Christchurch heeft heel erg te lijden gehad van de aardbeving. Zo staat deze nog steeds achter schotten en is dus nog niet hersteld. In Quake City vind je meerdere onderdelen van de kathedraal en een maquette van hoe deze er uitzag voor de aardbeving.

De Liquefaction Simulator is ook erg interessant. Die simulator laat eigenlijk zien wat er tijdens de aardbevingen met de bodem gebeurde toen grote delen van Christchurch gingen liquefiëren. Normaal gedraagt zandgrond zich als een stevige vaste ondergrond. Maar bij zware trillingen kan water tussen de zandkorrels onder druk komen te staan, waardoor de grond zich tijdelijk als een vloeistof gaat gedragen. Gebouwen zakken dan weg, straten vervormen en leidingen of putdeksels kunnen juist omhoog komen. De simulator doet voor wat er dan gebeurt en laat zo bezoekers letterlijk zien waarom sommige wijken in Christchurch zo zwaar beschadigd raakten, vooral in het oosten van de stad waar de bodem uit jonge, natte rivier- en moerasafzettingen bestaat. Tijdens de aardbevingen van 2010 en 2011 kwamen daardoor enorme hoeveelheden modder en slib omhoog. Bewoners spraken over ‘sand volcanoes’ en fonteinen van slijk.

Je vindt nog meer in het museum. Zo liggen er gebogen stalen staven van het Hotel Grand Chancellor en kunst en tijdelijke projecten die hielpen bij het herstel van de stad. De film 12.51 bevat ontroerende interviews met aardbevingsoverlevenden, terwijl Ripping the Streets een groep lokale skateboarders volgt die over kapotte en verlaten straten skaten. Er draait ook een film met opnames van het nieuws dat toentertijd op de televisie is uitgezonden.